اكوتوريسم

اکوتوریسم مبتنی بر فرهنگ­ های محلی، جاذبه­ های حیات وحش، امور داوطلبانه و تلاش برای رشد و تعالی شخصی و آموختن شیوه­ های جدید زندگی است. اکوتوریسم غالباً به عنوان سفر به مقاصدی تعریف می­ شود ­ که گونه­ های گیاهی و جانوری و میراث فرهنگی، مهمترین جاذبه ­های آن را تشکیل می­ دهند. در اکوتوریسم مسئولانه، برنامه­ هایی ارائه می­ گردد که براساس آن تاثیرات نامطلوب توریسم انبوه بر محیط زیست به حداقل رسیده و وحدت و انسجام در میان مردمان محلی ارتقا می­ یابد.

از اینرو ارزیابی عوامل زیست محیطی و فرهنگی، اقدامات و نوآوری­ های ارائه­ کنندگان خدمات برای ترویج و توسعۀ بازیافت، تصفیۀ آب و ارائۀ فرصت­ های اقتصادی برای جوامع محلی، بخش مهمی از اکوتوریسم می­ باشد.

حفاظت تاریخی، زیست محیطی و فرهنگی و توسعۀ مناسب و متناسب، برخی حوزه­ های مرتبط با اکوتوریسم به شمار می­ روند. متخصصان بسیار از زمینه­ های سیستم اطلاعات جغرافیایی، مدیریت حیات وحش، عکاسی از طبیعت، بیولوژی دریا و اقیانوس شناسی، مدیریت پارک­ های ملی، علوم زیست محیطی و تاریخ و باستان شناسی به ارائه و تدوین سیاست­ هایی در زمینۀ اکوتوریسم پرداخته­ اند.

براساس گزارشات سازمان جهانی گردشگری، اکوتوریسم رو به رشد­ترین بازار در صنعت گردشگری با نرخ رشد سالانه 5% در سطح جهان بوده و 6% از تولید ناخالص داخلی جهان و 4/11% از کل مخارج مصرف­ کنندگان را تشکیل می­ دهد. از این رو بایستی توجه کافی به این بخش از گردشگری مبذول داشت.

 

کتاب های منتشر شده